|
“Wanneer ik fiets, gebeurt er verder weinig in mijn hoofd”
Na Zwartboek, de Hollywood-film Valkyrie en drie Gouden Kalveren mag Carice van Houten met recht de grootste actrice van Nederland worden genoemd. Naast Hollywood-ster is ze echter ook een nuchtere Hollandse, die tussen de opnames door op de fiets stapt om boodschappen te doen. We spraken met Carice over haar liefde voor de fiets en haar allereerste fietsherinneringen.
Fietsvolk
Als veelgevraagd actrice reist ze de hele wereld over, maar nergens heeft ze zo’n fanatiek fietsvolk gezien als in haar thuisland. “Ik had op een gegeven moment een Amerikaanse vriend. Die vond het geweldig als ik bij hem achterop sprong, daar kon hij geen genoeg van krijgen. In Amerika kennen ze dat namelijk niet. Daar hebben ze alleen van die mountainbikes, daar hoef je dat niet bij te proberen. Die hebben vaak niet eens een bagagedrager. En als er eentje op zit, is het zo’n dunne. Daar moet je niet met je volle gewicht op gaan zitten, dat kan je wel vergeten.” Amerikanen zijn sowieso niet echt een fietsvolk. Tom Cruise, die Carice op de set van Valkyrie meemaakte, is daar geen uitzondering op. “Ik heb hem er niet op gezien hoor,” grinnikt ze. Nee, dan Nederland. Ze roemt het fietsland maar voegt daar wel glimlachend aan toe: “Ook hier moet je uitkijken met dat achterop zitten. Ik zat een keertje vrolijk bij iemand achterop en botste toen keihard met m’n knie tegen een paaltje. Pijnlijk joh. Tja, je steekt als meisje schuin achterop natuurlijk toch een beetje uit.”
In de brandnetels
“Mijn eerste fiets?” Carice van Houten neemt een moment om na te denken. Er verschijnt al gauw een glimlach op haar gezicht, de lach die we inmiddels zo goed kennen uit films als Alles is Liefde. “Ik herinner me een kleine, donkerblauwe fiets. Ik moet toen een jaar of acht zijn geweest. Ik was er heel blij mee. Ik geloof dat ik daarmee een keer in de brandnetels heb gefietst omdat ik naar iemand wilde zwaaien. Tja, ik moest het nog leren, hè. Maar omdat ik middenin het bos woonde, was het helemaal niet gevaarlijk om te leren fietsen. Er kwam geen verkeer voorbij, ik kon gewoon vrij door het bos crossen.”
Rusteloos ontspannen
We willen graag weten wat haar ultieme fietsgevoel is. “Wanneer ik in de zomer ’s avonds met blote benen over de grachten van Amsterdam naar huis fiets. Dat vind ik zo’n fijn gevoel. Ik ga ook wel eens voor de lol fietsen. Heb ik even niks te doen, spring ik op de fiets en rijd ik over de grachten. Gewoon lekker een eindje trappen, beetje om me heen kijken. Het is niet zo dat ik dan op de fiets nadenk over nieuwe scripts die me zijn aangeboden of zo. Wanneer ik fiets, gebeurt er verder weinig in mijn hoofd.” Ze vindt het wel lekker om daarbij te genieten van de muziek op haar iPod. Maar meezingen, dat doet ze dan weer niet. “Ik heb niet de behoefte om dan mijn stem te laten horen. Helemaal niet als mensen me herkennen. Ik zie ze al zeggen: Oh, daar heb je Carice van Houten, die is weer aan het zingen op de fiets.”
Dit is een fragment uit TRING! 2, 2009
|
Lifestyle 
