Home 
Lifestyle Reisverslagen Klavertje vier brengt geluk
Lifestyle Reisverslagen Klavertje vier brengt geluk
| Klavertje vier brengt geluk |
 |
 |
De vier Bilderberg Zuid-Veluwe Hotels, gelegen op de mooie en bosrijke Veluwezoom, bieden de mogelijkheid om van de natuur én van een luxe verblijf te genieten. Met het Batavus Klavertje Vier Arrangement fiets je namelijk van hotel naar hotel, waardoor inspanning en ontspanning hand in hand gaan. Dat moesten we uitproberen.  De vier Bilderberg Zuid-Veluwe Hotels, gelegen op de mooie en bosrijke Veluwezoom, bieden de mogelijkheid om van de natuur én van een luxe verblijf te genieten. Met het Batavus Klavertje Vier Arrangement fiets je namelijk van hotel naar hotel, waardoor inspanning en ontspanning hand in hand gaan. Dat moesten we uitproberen. Wanneer we aan het eind van de middag bij Hotel De Bilderberg in Oosterbeek aankomen, springen de konijnen door het gras voor de ingang. Welkom in de vrije natuur. Ook binnen wacht ons een aangenaam welkom. We worden meteen gewezen op de diverse recreatiemogelijkheden, waaronder een sauna en zwembad, waar we vrij gebruik van kunnen maken. Wij besluiten ons eerst wat op te frissen en meteen maar een hapje te gaan eten in een van de twee restaurants die het hotel rijk is. We kiezen voor Trattoria Artusi, een sfeervol Italiaans restaurant. Het is een benauwend warme dag geweest en we hebben zin in iets lichts: een soepje van waterkers met coquille en een gebakken zeewolf als hoofdgerecht, met een lekker glas witte wijn. Nu nog een lekker bad en vroeg naar bed, om de volgende morgen fris aan onze eerste fietstocht te kunnen beginnen. IJstijdVoor we de volgende ochtend op de fiets stappen, genieten we eerst nog van een uitstekend ontbijt, met uitgebakken spek, eieren en worstjes, maar ook vers fruit, yoghurt en croissant. Zo kunnen we volledig opgeladen op de fiets stappen. Het hotel geeft ons een Batavus Holiday mee met drie versnellingen, die we hard nodig zullen hebben. Voor de route is er een boekje met genummerde aanwijzingen, waar ook bezienswaardigheden in vermeld staan. De route is niet bewegwijzerd maar dat zal nauwelijks een gemis blijken: slechts zelden twijfelen we over het juiste pad en echt mis gaat het nergens. Al enkele straten van het hotel mogen we de autoweg verlaten. Over een klinkerweg trappen we door verstilde bossen. Even later doemt door de loofbomen een landhuis op, behorende bij het landgoed Duno. De oorspronkelijke villa heeft de Tweede Wereldoorlog niet overleefd, maar ook dit huis mag er zijn. Even verderop duikt de weg naar beneden. Hier in de buurt van Arnhem is het landschap flink geaccidenteerd, dankzij het landijs dat hier in de ijstijd zand, grind en steen heeft opgestuwd. Trappen hoeft niet meer, sterker nog, al snel moeten we behoorlijk bijremmen om niet uit de bocht te vliegen. In de herfst - als het nat is en er bladeren liggen - kan het hier glad zijn, zo waarschuwt het boekje ons. Beneden stuiten we op akkerland, met daarachter de Rijn.
Kasteel DoorwerthDe route gaat naar links maar het boekje attendeert ons op kasteel Doorwerth, een paar honderd meter naar rechts. Dit middeleeuwse kasteel, fraai gelegen in de uiterwaarden van de Rijn, is het omfietsen waard. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het ernstig beschadigd, maar na restauratie is Doorwerth weer de machtige burcht van vroeger. Het is open voor bezoek en je leert er zowel meer over het kasteel als over de Veluwezoom en het natuur- en wildbeheer in deze streek. Eenmaal terug op de route passeren we een imposante stuw met sluis in de Rijn. Het contrast met het oude kasteel kan niet groter zijn. Even verderop maken we weer een klein uitstapje, ditmaal om het centrum van Heveadorp te bekijken. Wie de moeite neemt om door de buitenwijken te gaan - een venijnig klimmetje - komt bij een schilderachtige dorpskern met rietgedekte huizen.Melk en kersenTijd om de Rijn over te steken. Dat doen we met het Drielse veer. Natuurvriendelijker dan dit schattige schuitje wordt het niet: hij werkt geheel op zonne-energie. Luttele minuten later staan we aan de overzijde, in de Betuwe. De route leidt ons over de dijk, met rechts de Rijn en zijn fraaie uiterwaarden; met koeien, paarden en hier en daar de restanten van een oude steenfabriek. Dit is het meest weidse landschap van de route en het is waarlijk Nederland op zijn best. Het weer had niet beter kunnen zijn: zonnig, niet teveel wind en blauwe luchten met hier en daar wat stapelwolken om de prachtige vergezichten te omlijsten. Om de paar honderd meter passeren we een bord dat ons naar een boerderij probeert te lokken voor verse melk of kersen, heel veel kersen. Ook rijden we langs een oorlogsmonument. Er zijn er velen in deze streek. Hier speelde zich immers in de Tweede Wereldoorlog operatie Market Garden af, de geallieerde poging om Arnhem en diverse bruggen over de Rijn in handen te krijgen.Schubert in Heteren Na enkele kilometers fietsen we het oude deel van Heteren in. Hier zit restaurant Sprokkelenburg, dat met zijn terras een aangename stek lijkt voor een lunchpauze. Wij fietsen na ons forse ontbijt echter nog even door, weg van de dijk, langs nog meer kersenkwekerijen. We zetten koers naar het volgende plaatsje op de route, Hemmen. Schilderachtiger dan dit wordt het niet. Langs een tarweveld, over een weggetje omzoomt met oude bomen, komen we bij een kerkje te midden van prachtige huizen. Even verderop passeren we een park. Hier heeft Kasteel Hemmen gestaan, dat in de Tweede Wereldoorlog door de geallieerden werd platgebombardeerd omdat de Duitsers erin gelegerd waren. Wat is overgebleven, is de ommuurde kasteeltuin: een idyllisch hof vol prachtige bloemen, waarvan de romantiek bij ons bezoek nog eens wordt versterkt door een duo dat er met piano en zang liederen van Schubert ten gehore brengt.
MisdaadWe stappen op de fiets en komen via de Linge weer uit bij de Rijn. Het grote Lexkesveer zet ons over. De afdaling die we in het begin van de route hebben gemaakt, komt ons nu op een flinke klim te staan. Een fiets met versnellingen is hier echt onontbeerlijk. Even later passeren we Wageningen. Wie wil, kan in plaats van rechtdoor richting Bennekom even linksaf om het centrum te bekijken. Wij doen Wageningen even aan om wat picknickspullen in te slaan. Met dit weer is het een misdaad om niet in de natuur te gaan lunchen. Tijdens het ommetje komen we als bonus ook nog een fraaie molen tegen. Na een lunch in het open veld duiken we de bossen in. We zullen er bij het eindpunt pas weer uitkomen. Het is hier heerlijk fietsen onder afwisselend loof- en naaldbomen, met kronkelende paden in de verkwikkende schaduw, begeleid door vele fluitende vogels. Wel zitten er behoorlijk wat venijnige hellinkjes in de weg; nauwelijks zichtbaar doch des te beter voelbaar. Het valt ons overigens op hoe weinig we langs autowegen worden gestuurd; de route weet steeds de rustige weggetjes en fietspaden te vinden.Verkwikkende duikVlak voor een spoorwegovergang buigt de route richting Renkum en Heelsum, door landgoed Quadenoord. Het enige levende wezen dat we hier op de Bosbeekweg tegenkomen, is een konijn dat letterlijk voor ons wiel springt. Hij schrikt er zelf nog het hardst van. Even verderop passeren we een prehistorische begraafplaats. Er is weinig meer te zien; een informatiebord verhaalt van de bijzondere vondsten die hier zijn gedaan. De bospaden brengen ons tot vlakbij hotel Klein Zwitserland. Voor TRING! doen we een aangepast arrangement waarvoor wij nog even door moeten, terug naar hotel De Bilderberg, dat nog geen kwartier verderop is gelegen. Wie, zoals wij, alle uitstapjes op de route meeneemt en vaak stopt om van de prachtige omgeving te genieten, is wel even bezig. Toch is er nog meer dan voldoende tijd over om een verkwikkende duik te nemen in het zwembad. Daarna wacht een drankje en alweer een heerlijk diner. De perfecte combinatie van sport en ontspanning.De Keetmolen De volgende ochtend laden we ons op met een stevig, Engels ontbijt om iets over tienen weer op de fiets te stappen. Voor de tweede etappe pakken we de route weer op bij Hotel Klein Zwitserland. Einddoel is hotel De Buunderkamp, bij Wolfheze. Deze tocht gaat grotendeels door de bossen. Na een paar straten en fietspaden stuiten we tot onze verbazing op: hotel De Buunderkamp! Ook deze hotels blijken dicht bij elkaar te liggen. Maar voordat we ons weer in de watten laten leggen, gaan we toch echt eerst een stuk fietsen. We rijden door de buitenste rand van Bennekom, met prachtige vrijstaande villa’s tussen hoge bomen. Een fietspad leidt ons langs de rand van het Edese natuurgebied, waar oud productiebos door de jaren heen is omgevormd tot natuurbos. Ook wandelaars kunnen in deze streek hun hart ophalen. Eerder dan verwacht rijden we Ede binnen, bij treinstation Ede/Wageningen. Aan de andere kant van het fietstunneltje onder het spoor door wacht ons een verrassing: een prachtige molen, pal naast het station. Het is de Keetmolen, een achtkantige beltmolen uit 1750. De naam ‘Keetmolen’ kreeg hij bij de aanleg van de spoorlijn Utrecht-Arnhem, toen naast de molen een keet voor de arbeiders was gezet.
Bar gezelligEven later koersen we door de luxe buitenwijken van Ede, langs een van de vele plekken op de route die de Slag bij Arnhem gedenkt: een begraafplaats voor verzetsmensen uit de Tweede Wereldoorlog. Niet ver hier vandaan stuiten we zelfs op een heuse tank, een Cougar om precies te zijn. Deze herinnert aan de bevrijding van Ede op 17 april 1945 door het Canadese Calgary-regiment. De tank richt zijn loop overigens op pannenkoekenhuis ‘De Langenberg’, een van de vele die je in deze streek kan vinden. Tja, boslucht maakt hongerig. De route gaat richting Otterlo. Het weer is weer schitterend, met veel zon en prachtige wolkenpartijen. Wel waait het hard en gaat het nog steeds constant helling op en af. Maar de klimmetjes zijn niet al te zwaar en in principe moet iedereen ze aankunnen. In Otterlo maken we even een ommetje, langs café restaurant ‘Bar gezellig’ en rond de oude, hervormde kerk.Een raadselWe kunnen de routekaart even opbergen: de komende 7,5 kilometer bestaat uit één lange weg langs Nationaal Park de Hoge Veluwe. Uitrusten kan hierna bij cafetaria ‘De Pitsstop’, dat bij de volgende afslag is gelegen. Die afslag leidt naar Sportcentrum Papendal, waar onder andere de Olympische sporters trainen. We komen er van alles tegen: voetballers, een soort hindernisbaan voor skaters en zelfs een groep klootschieters. De beoogde fietstunnel onder het spoor door kunnen we echter niet vinden. Uiteindelijk nemen we even verderop de spoorwegovergang bij Oosterbeek, om langs de andere zijde van het spoor terug te fietsen. Al snel stuiten we op het tunneltje. We begrijpen nu waarom we het niet meteen konden vinden: het is zo klein dat je er alleen gebukt doorheen kan. Het gaat dan ook niet om een officiële fietstunnel maar om een duiker, oorspronkelijk bedoeld voor de afvoer van regenwater. Een informatiebordje leert ons dat bewoners uit de omgeving hier in 1944 schuilden voor het oorlogsgeweld. Ook gebruikten Britse en Poolse troepen de duiker op 19 september 1944 om bij hun kameraden ten zuiden van de spoorlijn te komen, met jeeps en kanonnen. Hoe ze die door het tunneltje hebben gekregen, is ons een raadsel.
De laatste zonnestralenWe komen nu door Wolfheze en kunnen gewoon het spoor blijven volgen, tot aan de spoorwegovergang bij hotel De Buunderkamp, waar we aan het begin van de route al langs kwamen. Halverwege de middag komen we aan. Net als De Bilderberg is het een bijzonder luxe hotel, met een zwembad, sauna, tennisbaan en nog veel meer. Onze ruime kamer met bad heeft een groot balkon met uitzicht op de tuin met fontein en de bossen. We frissen ons wat op en nemen een drankje om bij te komen van deze mooie dag, alvorens we ons weer laten verwennen met een diner. Deze keer valt de keuze op filet American van tonijn met garnalen en avocado, gevolgd door een filet van parelhoen en een heerlijk kaasplankje toe. Moe maar voldaan lopen we nog even naar buiten om van de laatste zonnestralen te genieten. Morgenochtend keren wij huiswaarts. De gelukkigen die het complete Bilderberg Klavertje Vier arrangement nemen, krijgen nog twee van zulke dagen en logeren ook nog in hotel Klein Zwitserland en in Hotel Wolfheze. We benijden ze nu al. |
